ATC - WIELKI PROJEKT STUTTGART 21, ODCINEK 3

Dojazd pociągów dalekobieżnych i S-Bahn do Bad Cannstatt (zadanie 3). Ze stacji Stg-Bad Cannstatt tory dalekobieżne z Ulm zostaną poprowadzone przez nowy most nad Neckarem. Most nad Neckarem nie wchodzi w zakres prac ATC. Za mostem kolejowym trasa biegnie najpierw dwoma dwutorowymi tunelami (dalekobieżnym i S-Bahn) pod parkiem Rosenstein. W rejonie Ehmannstraße trasa dalekobieżna z/do Bad Cannstatt do dworca głównego biegnie w dwóch jednotorowych tubach. Tunel dalekobieżny z Bad Cannstatt do dworca głównego jest położony głębiej, bo na około 1,1 km trasy musi przejść pod tunelami dalekobieżnymi z/do Feuerbach. S-Bahn do Stg-Bad Cannstatt przechodzi pod tunelem dalekobieżnym, a potem biegnie równolegle do tunelu Rosenstein we własnym, dwutorowym tunelu. Następnie razem z trasą dalekobieżną przechodzi przez nowy most nad Neckarem i dociera do stacji Stg-Bad Cannstatt. Głębokość tuneli jest różna: w parku Rosenstein to ok. 14 m, przy Ehmannstraße 3 m, w innych miejscach do ok. 16 m, a najpłycej jest przy Izbie Przemysłowo-Handlowej (IHK) na Jägerstraße – tylko ok. 2 m. Opcja P: Dojazd dalekobieżny Stg-Feuerbach to najbardziej obciążony odcinek projektu Stuttgart 21. Przepustowość nowych tuneli i dworca głównego, zaplanowana w tym postępowaniu, znacznie przewyższa dzisiejszy ruch dalekobieżny. To uzasadnia potrzebę realizacji opcji P. W procedurze planowania przestrzennego zażądano więc, by zapewnić możliwość rozbudowy trasy z Mannheim do dworca głównego do czterech torów. Ma to polegać na zachowaniu obecnych torów dalekobieżnych przez tunel Pragtunnel i włączeniu ich w dwa nowe tunele dalekobieżne między Stg-Bad Cannstatt a dworcem głównym.